Goede voornemens die slagen? Ain’t gonna happen babe!

Goede voornemens? Ik krijg er altijd een beetje een wee gevoel van in mijn buik. Laat ik duidelijk zijn; ik gun iedereen haar vurig gewenste wespentaille, schone longen, een harmonieus en gezellig gezin, een zen gevoel gedurende de hele week, liefst aangevuld met een wulps gevulde bankrekening.

Stik en stik-moeilijk

Het weeë gevoel komt denk ik voort uit de zekerheid dat 90% van de voornemens niet langer volgehouden worden dan een paar weken. Rustig aan, dat percentage is niet wetenschappelijk onderbouwd, maar he, ik denk dat je wel voelt dat dat niet ver van de waarheid ligt. Het is gewoon stik en stikmoeilijk om goede voornemens vol te houden, te laten beklijven, tot een ingesleten gewoonte te maken .

Steek er nog maar eentje op

Kan je nog zo hard en zo graag willen: het lukt gewoon niet. Voor je het weet zit je weer met je hand in de droppot, verorber je een Delftse Bol of steek je er weer eentje op.

Het geeft niet; je bent niet de enige. Maar het frustreert je wel. Gigantisch. Want je zou zo graag een betere conditie hebben. Minder gestrest zijn en niet zo snel op je teentjes getrapt. Die mooie jurk in maat 40 soepel kunnen aantrekken.

Of gewoon weer eens een boek uitlezen. Rustig vijf minuten alleen naar de wc kunnen gaan. Je uitgroei niet iedere keer zo uit de hand laten lopen. Simpele dingen. Maar het lukt je niet.

Hoe zou het voor je zijn als al je dromen uit zouden komen, binnen nu en een paar maanden? Als alles waar je op hoopt, naar verlangt, over een paar weken waarheid zou kunnen worden? Als je eindelijk van je continue stressgevoel af bent?

NEWSFLASH!

Ain’t gonna happen babe.

Want dromen komen niet uit. Wist Marco Borsato jaren geleden al.

Doelen bereik je met een plan.

Doelen wel. Die bereik je met een plan. Haarscherp beschreven. Door stap voor stap, in kleine stukjes, door de modder, bagger en over hobbels en door kuilen, dichterbij je doel te komen. Is dat leuk? Niet altijd. Het is ook wel eens dikke sh*t. Ga je er verder mee komen? Jazeker. Maar alleen als je het zelf aanpakt. Plannen maken. Dingen schrappen. Risicomanagement toepassen. En iedere keer weer opstaan als je gestruikeld bent.

Dan gaat het jou lukken. En kom je bij je doel.

Ik ga nog 1 beer van de weg afhalen.
“Maar ik weet niet waar ik moet beginnen.”

Dan heb je mazzel. Want ik weet dat wel.

Ben je klaar voor wat praktische, no-nonsens inspiratie waar je meteen als je thuis komt mee aan de slag kan? Meer tijd voor jezelf maken, maar dan echt? Op zo’n manier dat je het dit keer WEL vol kunt houden?

Kom dan naar mijn Lunch & Learn Tijd op vrijdag 12 januari. In 5 stappen van droom naar doel naar plan. Wat heb je te verliezen?

Er is sowieso heerlijk, ehm, ik bedoel gezond eten. Dat kan je aan Mira wel overlaten 😋.

Zie ik je daar?

Klik hier om je aan te melden voor de lunch & learn van 12 januari.

Help, Sinterklaas is het overzicht echt helemaal kwijt!

Die Sint, had hij zich zomaar verslapen! Hij had het gisteren al zo druk gehad in Den Hoorn met mensen die pakjesavond in het weekend vierden, dat hij vanmorgen nog diep in slaap was toen hij werd wakker gebeld door de verkeersagent. Helemaal het overzicht kwijt. Gelukkig wilden de collega’s van de verkeersagent Sinterklaas wel helpen, en spoedden zij hem onder begeleiding van sirenes en zwaailicht snel naar de Mariaschool.
sinterklaas politie verslapen den hoorn overzicht stress december
 
Sinterklaas is niet de enige die het druk heeft deze maand. Ik geniet altijd met volle teugen van deze periode, maar ergens vind ik het ook niet heel erg vreselijk als de beste man op 6 december weer met zijn stoomboot naar het zuiden afvaart.
Want rommeldebommel, pegeldetegel, wat een geregel is het af en toe in november en december. Cadeautjes, surprises, schoentjes die geknutseld moeten worden, sinterkaasfeestjes op je werk en oh ja, we moeten ook nog wat fatsoenlijks eten. Mijn zus zei het gisteren nog na het bakken van een -heerlijke- hartige banketletter; “Mijn hemel, ik krijg er gewoon stress van!”.
 

Geniet jij met volle teugen van de december maand?

Of is het een beetje overleven voor je? Ben je heel erg melancholisch op 1 januari omdat je nu weer een jaar moet wachten, of ben je stiekem opgelucht dat er weer wat ruimte in je agenda zit?
 

Kortom, heb je nog overzicht of ben je het volledig kwijt?

 
Omdat december toch ook een beetje ‘deelcember’ is, geef ik gratis Skype sessies weg aan stoere vrouwen die heus het hoofd wel boven water houden, maar toch ook denken, dat zou makkelijker moeten kunnen. Die wel wat meer overzicht zouden willen hebben. Zodat ze zien waar de ruimte zit en wat er losgelaten kan worden. En die ruimte eindelijk weer voor zichzelf willen claimen.
 

Wil jij ook overzicht, ruimte en een plan voor een meer tijd voor jou?

Vraag dan nu een gratis (Skype) sessie aan. Laat mij je helpen. Ik bijt echt niet. Vraag maar aan de dames die je voor zijn gegaan ;).
 
Wat doe jij om jouw decembermaand overzichtelijk te houden?
 
Liefs, Claudia
 
PS: heb je vriendinnen, collega’s, nichtjes, zussen…. die je meer tijd voor zichzelf gunt, tag ze dan hieronder stuur dit bericht door!
Enne, like je de Facebookpagina al?

Razende Roeland op jacht naar Sinterklaascadeautjes

sinterklaascadeautjes Studio Claver Claudia Verhey

Vandaag op de to-do lijst; de laatste Sinterklaascadeautjes scoren. Een heet hangijzer vind ik dat ieder jaar weer. Want niets is erger dan wanneer je met volle overtuiging een cadeautje voor iemand hebt uitgezocht, op zijn of haar gezicht bij het uitpakken een soort van teleurstelling te bespeuren omdat het net niet was wat ze hadden verwacht of graag hadden gewild. Dat jij dan net het ‘Oh, goh, leuk, bedankt” cadeautje hebt meegenomen.

Natuurlijk zijn er ergere dingen.

Ik haal ook regelmatig alle kindertjes in Afrika erbij (“Je mag blij zijn dat je een cadeautje krijgt, de kindertjes in Afrika….”), als ik een ontevreden blik op de gezichtjes van mijn kinderen denk te zien. Ja hallo, ze mogen blij zijn dat ze wat krijgen toch? Het is niet zo dat ze tekort komen: iedereen die bij ons thuis komt en de uitpuilende speelgoedkisten ziet kan dat beamen.

sinterklaascadeautjes Studio Claver Claudia Verhey

Laatst dacht ik, hoe komt het dat ik soms zo allergisch reageer op dat ‘ondankbare’ gedrag?

Is dat, omdat het eigenlijk helemaal geen ondankbaar gedrag is, maar dat ik dat label er aan geef? Is dat, omdat ik me helemaal niet kan voorstellen dat je niet euforisch bent bij het krijgen van een bepaald cadeautje?

Als ik eerlijk ben, kan ik me daar namelijk alles bij voorstellen.

Niet meteen allemaal stoppen met cadeautjes geven ;), maar soms krijg je wel eens iets waarvan je denk, ja, leuk, maar wat moet ik er mee? Dat kunnen zelfs dingen zijn waar je zelf om hebt gevraagd. Ik zal het uitleggen.

 

Een paar jaar geleden was mijn man een paar weken voor mijn verjaardag aan het hengelen of ik ook een verlanglijstje had. Ja hoor, dat had ik wel. Ik ben een enorme liefhebber van koken, en als gevolg daarvan is mijn kookboeken verzameling ook wat uit de hand gelopen. Het nieuwe kookboek van Ottolenghi​ zou vlak voor mijn verjaardag uitkomen, en ik ben een absolute fan van die man, dus een cadeau verzinnen was niet zo moeilijk.

Manlief ‘verraste’ mij dus,

op de ochtend van mijn verjaardag met een kraaknieuw exemplaar van de nieuwe Ottolenghi. Prachtig! Maar hoe mooi het boek ook was, ik merkte dat ik niet superblij was. Hoe kon dat nou? Het kookboek oversteeg namelijk alle verwachtingen.

Maar een kookboek, daar wil je mee aan de slag.

Lekker de keuken in en experimenteren met die nieuwe gerechten. Ik had het echter zo druk, dat ik daar helemaal geen tijd voor had op dat moment. En wat heb je aan een kookboek als je het niet kan gebruiken? Wat ik eigenlijk had willen krijgen, was tijd. Tijd om te koken, tijd om te ontspannen.

Nu vinden jullie mij natuurlijk een ondankbaar kreng.

Dat mag, so be it. De reden dat ik jullie dit verhaal vertel is echter omdat ik wil laten zien dat je nog zo veel spullen kunt kopen (of krijgen), maar als je het je niet lukt om er tijd voor vrij te maken om ze te gebruiken, dan blijven je verlangens onbeantwoord. En dat gaat zich hoe dan ook, tegen je keren.

 

Als jij deze week de winkels induikt voor de laatste loodjes aan Sinterklaascadeautjes, vraag je dan eens af: wil ik spullen weggeven, of geef je mensen tijd om leuke dingen te doen?

Wil jij ook eindelijk tijd maken voor jezelf?

Boek dan een gratis sessie bij mij en ik geef je twee persoonlijke tips die meteen helpen.

 

Download hier je Gratis E-book!

 

 

Ik heb het zo ontiegelijk druk; ik heb alle tijd voor je

Een van mijn eerste managers zei dit altijd tegen mij als ik drentelend in zijn deuropening hing. Hij was een drukbezet man, straalde dat ook uit (niet altijd even positief, geef ik toe), en als startende professional die haar vaste contract nog maar moest proberen binnen te slepen, zocht ik steeds naar de balans tussen ‘in the picture’ blijven en hem niet te veel lastig vallen.
 

Ik heb deze quote altijd onthouden.

Want hij gaat eigenlijk altijd op. Tenzij je een vliegtuig moet halen, of je moet haasten naar je eigen trouwerij, is er eigenlijk geen enkel moment waarop je je prioriteiten niet opnieuw zou mogen overwegen.
 

Die to-do list, die heb je gisteren al gemaakt.

Met de dingen die je gisteren wist, met de ervaringen die je tot en met gisteren had opgedaan. En vandaag komen daar weer dingen bij. Weer nieuwe to-do’s, weer nieuwe ervaringen. Maar zijn je prioriteiten van gisteren eigenlijk nog wel je belangrijkste taken voor vandaag? Is wat gisteren het meest on top of mind was, vandaag nog wel van belang?
 

Misschien ben je van mening veranderd.

Omdat je er een nachtje over hebt geslapen. Misschien zijn de taken van vandaag niet haalbaar omdat je wordt ingehaald door een griepje, een onverwachte bezoeker of de aanhoudende regen (niet geheel onrealistisch op een dag als vandaag).
 

En misschien.

Heel misschien, waren de prioriteiten van gisteren op het moment dat je ze opschreef eigenlijk ook al helemaal geen prioriteit voor je. Stiekem wist je dat al, maar je schreef ze toch op.
 

Omdat je deze taak altijd op je neemt.

En er nog nooit over nagedacht hebt of iemand anders dat ook zou kunnen doen. Omdat het zo hoort. Omdat het van je wordt verwacht. Of omdat je het wel anders zou willen doen, maar je zou niet weten waar je dan moet beginnen.
 

Ik heb het vandaag ook mega druk.

Want regen, want lange to-do lijst omdat ik ingehaald ben door de griep, en omdat er dingen moeten gebeuren die zo horen.
 

Ik heb het vandaag zo druk; maar toch heb ik alle tijd voor je.

Want als jij verzuipt in wat hoort, wat jou inhaalt, en de dingen waar je blij van wordt van je to-do lijst kukelen, dan zet ik jou bovenaan mijn prioriteiten lijstje. Ik help jou om tijd te maken voor wat echt prioriteit zou moeten hebben; jijzelf.
App of mail me voor een gratis sessie, dan kijken we samen naar jouw to-do-lijst.
 
Zo. En dan ga ik nu eerst weer door de regen fietsen.
 
Pssst: Heb jij mijn gratis e-book al gelezen?
 

Over een blaffend zeehondje en ontvoerde tijd

Zeehondje

Ik heb een blaffend zeehondje in huis. Super cute, heel gezellig, maar een drieënhalf jarige die alles bij elkaar hoest (‘s nachts en overdag) fietst je plannen aardig in de wielen, kan ik je vertellen. 

Over het algemeen ben ik niet zo gestresst.

Maar als er zomaar een dag van mijn tijd gekaapt wordt, omdat die kleine meneer toch zo echt niet naar de opvang kan, dan schiet mijn cortisol level toch echt wel omhoog. Er moeten boodschappen gedaan, er moeten klussen af voor klanten, en oh, ik heb ook nog een belangrijk telefoontje tussen de middag. Niet handig en professioneel als daar zeehondjes doorheen blaffen.

Maar ja, hij is zo lamlendig zegt man, zo kan hij toch echt niet naar de opvang. Houd hem toch lekker thuis joh, zegt man, kan hij even bijkomen. En man vertrekt, met de open botervloot, vieze borden en halflege glazen nog op tafel. Doei!

Zeehondje

Lang leve de iPad

Dus. Dan maar proberen om zo veel mogelijk te doen met zeehondje erbij. Lang leve de iPad. Het is vandaag even niet anders.

Die iPad is bij lange na niet voldoende natuurlijk. Er moeten krentebollen gesmeerd, omgevallen bekers opgedweild, paracetamol naar binnen worden gemanipuleerd, geknuffeld. Het is een ziek jongetje, he, ik bedoel maar.

Gefrustreerd installeer ik me aan de keukentafel voor het gesprek met een klant. Ik had allang aan die wat grotere klus willen beginnen, maar als ik steeds onderbroken word schiet dat niet op. Dan nu eerst dat maar afhandelen, dan kan ik daarna snel aan de slag.

Het is elf uur, maar wie er ook belt, geen klant.

Ze had gezegd dat het 5 over kon worden, in verband met een aansluitende vergadering. Het wordt 5 over. En 10 over. Ik stuur haar een app:  geen antwoord. Kwart over. Twintig over. Ondertussen handel ik wat mailtjes af, maar ik word ook steeds kriegeliger. Het is namelijk niet zo dat ik de hele dag reikhalzend naar haar telefoontje zit uit te kijken, omdat ik de afleiding wel kan gebruiken.

Als ik net een nieuw berichtje zit te tikken, belt ze. Vijf over half 12 is het inmiddels. Mea culpa, het spijt me ontzettend, de vergadering liep uit en te moest ze nog even meedenken met een spoedje.

Ik hoor mezelf zeggen dat het niet geeft.

Dat dat soort dingen kunnen gebeuren, en ik vraag zelfs of het haar op dit moment nog wel past of dat ze misschien door moet. Het past haar wel, we praten een minuut of 20, en pas tegen het einde van het gesprek breng ik voorzichtig op dat we de volgende keer misschien moeten kijken naar een tijdstip wat ze echt opvolging  kan geven. Want ik heb het best een beetje druk, haha. Ze begrijpt het helemaal en belooft beterschap.

Want dat dit niet de eerste keer was dat dit me in het contact met haar overkwam, dat snap je zeker wel.

‘S Avonds zit ik voor een inhaal race achter de laptop.

Zeehondje en zijn zus liggen inmiddels lekker te ronken. Er donderen subiet wat kwartjes naar beneden. Hoeveel tijd er soms van je wordt weggekaapt. Hoeveel uren verloren gaan aan wachten, of inefficiënt werken. Hoe frustrerend dat is en hoe pissig ik daar eigenlijk van word. Ook al zeg ik dat ‘het niet geeft en dat nou eenmaal kan gebeuren’.

Het is makkelijk om met een beschuldigende vinger naar anderen te wijzen.  Naar manlief, die wel zijn oordeel geeft maar vervolgens de beslissing en uitvoering aan mij overlaat. Naar het zeehondje, wat aanhankelijker is dan normaal en waardoor zijn ‘ik heb er de KRACHT niet meer voor’ level omhoog gaat. Of naar mijn klant, die mij een half uur laat wachten, en dan vervolgens verwacht dat ik nog steeds in de startblokken zit om haar te woord te staan.

Er is er echter maar een naar wie ik zou moeten wijzen.

En dat is naar mezelf, in de spiegel. Want ik trek mijn bek niet open om in ieder geval te overleggen met manlief, wie er thuis blijft vandaag met het zeehondje. Ik ben niet duidelijk genoeg naar zeehondje, door wie ik me steeds net even te lang laat storen, voordat ik zeg dat hij even moet wachten tot mama klaar is met…. En mijn assertiviteit is bij mijn klant zo goed als helemaal verdwenen, die ik ver over mijn grenzen laat gaan als het gaat om het gebruik van mijn kostbare tijd.

Voor mij was het de bewustwording van de week. In mijn vorige baan nam ik in een training over ziekteverzuim het volgende in mij op: ziekte overkomt je, verzuim overleg je.

Dezelfde analogie gaat natuurlijk voor je eigen tijd, maar zeker die van een ander op.

Sommige situaties overkomen je, maar wat je er mee doet, dat bepaal je zelf. En als er een ander bij jouw tijd betrokken is, dan overleg je met elkaar.

Ik denk voortaan wel 3 keer na voordat ik weer roep ‘het geeft niks’.

Want het geeft namelijk wel. Jij bent de baas over jouw eigen tijd.

Hij is al zo kostbaar. Laat hem niet van je wegkapen.

Hoe is dit voor jou?

Herken je het dat je tijd wel eens wordt weggekaapt? Ik ben benieuwd hoe je daar mee omgaat.

 

 

 

 

 

De Geluksmarathon, dag 39: De finale. Durf jij voor je zelf te kiezen?

klavertje vier Studio Claver

We zijn er. De finish. Je hebt het gered. Negenendertig dagen lang, en je leest nog steeds mee. Petje af, ik denk dat je trots op jezelf mag zijn. Je koos er voor om 39 dagen lang, iedere dag aandacht aan jezelf te besteden. Hartstikke knap gedaan, want niet iedereen neemt daar de tijd voor.

Het iedere dag schrijven van de opdrachten en de leuke reacties die ik daarop heb gekregen, ga ik best een beetje missen, daar ga ik eerlijk in zijn. Wat ik prachtig vond om te zien, is dat ieder van jullie zijn eigen eyeopeners en inspiratie uit verschillende opdrachten heeft gehaald. De een was ondersteboven van de ene opdracht, de ander gemotiveerd of getriggerd door een andere. Ik heb jullie allemaal kleine en grote stappen zien zetten op weg naar meer geluk.

De grande finale

Achter de schermen ben ik ondertussen druk bezig geweest met de voorbereiding van de laatste opdracht; de grande finale. Een uitsmijter wilde ik er van maken, met heel veel oooohs en aaahs in de comments. Maar gaandeweg merkte ik dat de uitsmijter niet in 1 opdracht te vatten was.

De kracht zit hem in het proces.

En dat proces, dat wil ik draaiende houden. Bij mezelf, maar ook bij jou. In sommige gevallen, weet ik uit de persoonlijke berichten die ik heb gekregen, is jullie trein krakend en piepend uit de remise gekomen, en vertrokken naar een (misschien nog wel onbekende) bestemming. Het mooie is dat de bestemming veel van jullie niet eens zo veel uit maakt. Jullie genieten namelijk van de reis, en worden gelukkig van het uitzicht.

Die reis, die wil je niet stoppen. Niet uitstappen uit de trein die zo’n prachtige route rijdt. Op weg naar jouw droom; een leven waar je gelukkig van wordt. Dat klinkt onhaalbaar, zweverig misschien. Maar ik weet uit ervaring, dat het dat niet is. Dat ik je kan helpen bij die reis. Heel praktisch. Met een schop onder je kont. Een schouderklopje. Of om de slingers op te hangen als het is gelukt. Net wat jij nodig hebt.

Ik aarzelde aanvankelijk om jullie mijn droom op deze manier te presenteren. Zouden ze wel snappen waarom ik hier zo enthousiast van word? Dit ik me bedacht dat ik het jullie wel moet vertellen. Als ik namelijk zeker weet dat jullie je dromen kunnen waarmaken met dit programma, dan ben ik toch een trut als ik jullie dat onthoudt?

De finish of het begin?

 

Is vandaag voor jou de finish, of is het pas het begin?

Daarom. Bij deze. Met trots: mijn spiksplinternieuwe programma “Schrijf je droom”. Het plastic zit er nog om ;).

klavertje vier Studio Claver
Klavertjes zaaien: Online je droom schrijven
Het online traject start er mee dat ik je (door middel van) een vragenlijst het hemd van het lijf vraag: wat sluimert er bij jou, waar loop je tegen aan, waar droom je stiekem al heel lang van? Hoeveel ervaring heb je al als het gaat om schrijven?
Op basis van jouw input krijg je daarna krijg je gedurende 3 maanden iedere week een (gepersonaliseerde) opdracht in je mailbox, die je op je eigen moment en in je eigen tempo kunt uitwerken. De opdrachten heb ik ontwikkeld op basis van mijn ervaring met cognitieve gedragstherapie, oplossingsgerichte therapie, motiverende gespreksvoering, provocatief coachen, no-nonsense schrijven -hoe schrijf je beter en hoe kom je in je schrijfflow-, mindmappen, projectmanagement, loopbaanbegeleiding, en nog veel meer waar ik je niet mee zal vermoeien ;).
Als je klaar bent plannen we een Skype sessie, zodat ik je kan helpen de laatste puntjes nog even op de i te zetten. Dan ben je echt klaar om aan de slag te gaan met je droom.
De prijs voor “Online je droom schrijven” is t/m het einde van dit jaar €150,- incl. BTW.
 
Kickstart klaver – Geef een kickstart aan je droom!
Het pakket “Geef een kickstart aan je droom” begint weer met de hierboven genoemde vragenlijst. Op basis van jouw input bespreken we in een kickstart sessie van een uur via Skype of FaceTime, wat jij nodig hebt om de contouren van je droomplan neer te zetten. Je krijgt daarna van mij 4 of 5 persoonlijke opdrachten per e-mail, die je gaan helpen om je droom op paper te zetten. Als je alle opdrachten hebt uitgevoerd (dat mag op je eigen moment en in je eigen tempo), krijg je van mij in een afsluitende Skype sessie tips en trucs om je plan nog concreter te maken, zodat je er meteen mee aan de slag kan.
Het Geef een kickstart aan je droom -pakket kost t/m het einde van dit jaar €250,- inclusief BTW.
Een veld vol klavertjes – Alles wat je nodig hebt op weg naar je droom! -VIP
In het programma “Alles wat je nodig hebt op weg naar je droom -VIP”, help ik jou met alles wat ik je maar kan bieden om het plan voor jouw droom zo op papier te krijgen dat het niet anders kan dan slagen. In dit programma ben ik jouw persoonlijke projectmanager, schrijfcoach, psycholoog en motiverende teamgenoot.
Dit programma bestaat uit 20 persoonlijke opdrachten die jou gaan helpen je droom in kaart te brengen. We starten met een Skype sessie waarin jij de contouren voor je droom gaat neerzetten, ik geef je tips, trucs en hulp bij de structuur. Gedurende het programma houden we nog 6 (!) keer zo’n persoonlijke sessie, en krijg je maandelijks persoonlijke feedback van mij op je opdrachten. We sluiten dit programma af met een persoonlijke sessie naar  keuze via Skype, live 1-op-1 of in een groep met andere deelnemers aan het programma.
Het Alles wat je nodig hebt op weg naar je droom programma kost t/m het einde van dit jaar €995,- inclusief BTW.
Bij alle drie de programma’s weet je na afloop;
–  Hoe je gebruik kan maken van schrijven om je leven richting te geven
–  Waarom je moet beginnen met schrijven en moet stoppen met mood-boards maken 😉
–  Hoe je je plannen zo concreet maakt dat ze niet kunnen mislukken
–  Of jouw droom haalbaar is of niet, en wat je moet doen om daar te komen
–  Hoe je een dip-moment op weg naar je droom kunt opvangen
–  Hoe is het om je droom te leven in plaats van je leven te dromen.
Ik weet zeker dat je na afloop van het programma stuitert van de energie, en al op weg bent om je droom waar te maken. Dat is geen gladde marketingtekst van mijn kant, maar puur gebaseerd op mijn eigen ervaring; ik heb het afgelopen jaar de sprong gewaagd, en ben mijn droom gaan leven. Dat heb ik alleen maar kunnen bereiken door mijn pen op te pakken en te gaan schrijven. En man, wat is het een fijn gevoel.
Dat gun ik jou ook. En daarom heb ik een opdracht voor je.

OPDRACHT: Kies voor jezelf!

De laatste opdracht van de Geluksmarathon is: kies voor jezelf. Vandaag, maar ook de rest van je leven. Kiezen voor jezelf heeft soms een negatieve associatie, alsof je daarmee egoïstisch bent, en niet aan anderen denkt.
Ik denk niet dat je het zo moet zien. Hoe meer je anderen voorop zet, hoe ongezonder dat op de lange termijn is, als dat betekent dat je nooit rekening houdt met je eigen gevoelens en verlangens. Dat je je eigen verlangens altijd onder aan en lijst zet.
Om goed voor anderen te kunnen zorgen, moet de basis jij jou zelf eerst in orde zijn. Dat lukt niet als je dat dag in, dag uit negeert.
Daarom wil ik je vanuit mijn tenen vragen: kies voor jezelf vandaag. Als dat betekent dat je eindelijk die mooie tas gaat halen, of een middagje naar de sauna gaat, moet je dat gewoon doen.
Maar als je weet, vanuit je kern, dat je NU eindelijk je droom wilt waarmaken. Dan weet je wat je te doen staat.
Weet je welkom.

De Geluksmarathon, dag 38 – Deel je kennis, ik deel hem met jou!

Heb jij het gevoel dat je leven jou maar overkomt, zonder dat je daar zelf invloed op hebt?

Voel je je onrustig, uitgeblust, verdrietig, gefrustreerd, en heb je een kort lontje?

Liggen je dromen van vroeger in de ijskast, te wachten op later, als het weer beter is, je meer geld hebt, meer tijd of de kinderen groot zijn?

Lukt het je met geen mogelijkheid om tijd voor jezelf te creëren, omdat je de waan van de dag en alles en iedereen voor laat gaan?

Ben jij de sluitpost op je eigen ‘geluks’begroting?

Flachovatereza / Pixabay

Is het antwoord op 1 of op al deze vragen ja?

Hoe zou jij het vinden om voor eens en voor altijd af te rekenen met dat gevoel?

Hoe zou het voor je zijn als je eindelijk je droom zo concreet ging uitwerken, dat je voelt dat het dit keer wel gaat lukken?

Dat je binnen twee weken het verschil merkt?

Omdat je je minder onrustig, gestresst, gefrustreerd en ontevreden voelt?

Wil jij dat ook?

Schrijf je droom

Mijn spiksplinternieuwe programma “Schrijf je droom!” gaat jou helpen je droom te verwezenlijken. Je pakt je droom weer van de plank, blaast het stof er af. Die droom gaat uitkomen, let maar op. Het enige wat je nodig hebt is een fijne pen en mooi papier.

In het programma “Schrijf je droom” ga je stap voor stap jouw route naar je droomleven beschrijven. Ik ben jouw persoonlijke projectmanager, schrijftrainer en motivatiecoach in 1. Alles wat ik weet, mag je bij me komen halen. Echt alles. En als schrijvende psycholoog met jarenlange ervaring als (project)manager en moeder van twee kinderen, kan ik je zonder bescheidenheid zeggen dat dat ‘alles’ behoorlijk veel is.

Dat mag je allemaal bij me komen halen, als je meedoet aan het programma.

Nu denk je: “Ik heb daar helemaal geen tijd voor.”

Dat heb je wel, want de opdrachten mag je op je eigen moment, in je eigen tempo doen.

Je denkt ook: “Hallo, Delft is veel te ver weg.”

Daarvoor is Skype, FaceTime, Whatsapp video, de telefoon en oh ja, de auto uitgevonden voor als je echt een schop onder je kont nodig hebt. Die kom ik dan namelijk gewoon brengen.

“Dat kan ik vast niet betalen, is dat niet veel te duur?” 

Wat denk je dat het kost als je burn-out raakt? Ziek wordt van de stress, van de frustratie die in je lijf gaat zitten? Dat kost, kan ik je zeggen, veel en veel meer. En niet alleen in harde pegels. Bovendien, als je dat wilt mag je in termijnen betalen.

“Schrijven, dat heb ik toch al op school geleerd?”

Dat klopt als een bus (normaal gesproken dan). Ik ga jou daarom niet leren hoe je moet schrijven, maar waarom en waarover je moet schrijven.

“Hoe gaat schrijven mij dan helpen?”

Je mag het eerlijk weten, ik heb een schurft hekel aan mood-boards. Ik heb daar helemaal niks mee. Zal wel jaloezie zijn: ik ben niet handig met plaatjes en knutselen.

 

Als ik het kan, kan jij het ook

 

Waar ik wel handig mee ben, is woorden. Zinnen. Het tussen de regels doorlezen. Jou de woorden geven die je nodig hebt om je plan te realiseren. Richting geven aan dingen met schrijven. Ik weet daarom zeker dat schrijven jou gaat helpen bij het waarmaken van je droom. Bij het maken van een plan, waar je je aan houdt. Ik zeg dat niet zomaar; ik zeg dat omdat het voor mij ook zo heeft gewerkt. En als ik het kan, kan jij het ook.

 

Vanaf vrijdag 13 oktober (nee, dat is geen ongeluksdag, dat is vanaf nu juist je geluksdag) kan je je aanmelden voor mijn nieuwe programma. Je kunt kiezen uit het kickstart-pakket, het online programma of het 1- op -1 VIP programma. Net wat jij nodig hebt. Net wat jij prettig vind.

En net waar jij van droomt.

 

Ga jij het aan?

Ben jij een echte waaghals? Weet je nu al dat je aan mijn programma wilt meedoen? Als je durft, kun je je nu al HIER inschrijven voor mijn nieuwe programma. Je krijgt dan maar liefst 25% korting op de variant van jou keuze.

Vijfentwintig procent! Maar alleen als je voor donderdagavond  12 oktober 2017, 23.59u op deze knop drukt. Ik neem dan zo snel mogelijk contact met je op!

 

Klik HIER om je in te schrijven.

Schrijf je met me mee?

 

 

 

 

 

De Geluksmarathon, dag 37: Verander je kijk op dingen

De woensdag is voor veel mensen een vrije dag. Dat is lekker handig, want de kinderen zijn dan meestal vrij uit school (tenzij jullie school een continurooster heeft). De woensdagmiddag is dan een fijne middag om wat leuks met de kinderen te ondernemen. 

Ik merk dat we hier thuis toch wel regelmatig vervallen in de usual suspects. Een mens is toch vaak een gewoontedier, en blijft datgene doen wat goed bevalt. Ingesleten patronen zijn daarbij heel moeilijk te veranderen. Als de noodzaak er niet is om wat te veranderen, waarom zou je dan ook?

Schuren en soulsearching

Steeds meer zie ik mensen om me heen die toch last hebben van die sleur. Ze zijn er aan gewend geraakt dat hun leven op een bepaalde manier verloopt. Het is niet dat ze er heel depressief van worden, maar helemaal gelukkig zijn ze er ook niet mee. Het voelt onrustig. Een schurend gevoel is het, het kraakt een beetje. Ergens weten ze wel dat er iets moet veranderen, maar toch ondernemen ze er geen actie op. Omdat ze niet weten wat het nou precies is dat zo schuurt.

Om daar achter te komen, moet je wat soulsearching doen. En af en toe eens een andere bril opzetten. Dat is precies wat we vandaag gaan doen.

OPDRACHT:  Laat je vervoeren door kunst

Als je vanmiddag of vanavond van plan was om een activiteit te ondernemen (alleen of met je kinderen), kies dan eens voor iets anders dan waar je gewoonlijk voor zou kiezen. Ga bijvoorbeeld naar een museum in plaats van naar de bioscoop. Zet in plaats van radio 538 of Q-music, eens Classic FM aan. Bezoek een galerie in plaats van de speelgoedwinkel. Ben je aan een nieuw boek toe? Grijp die klassieker van Harry Mulisch uit de kast in plaats van de zoveelste chipklit. Kortom, daag jezelf uit om eens naar wat anders te kijken dan wat zo voor het grijpen ligt.

Reflecteer daarna wat het met je doet. Vond je het saai? Juist heel mooi? Lastig? Was je ontroerd, of misschien een beetje geïrriteerd?

En de belangrijkste vraag: waarom dan?

Veel plezier met je anders dan anders woensdag!

Het zit er bijna op!

 

Morgen en overmorgen krijg je nog een opdracht van mij, en dan zit de Geluksmarathon er al weer op! Ik hoop dat je getriggerd bent door de opdrachten en tips, en dat het iets bij je in gang heeft gezet. Heeft het iets bij je losgemaakt? Denk je nu, ja, ik wil van mijn geluk mijn prioriteit maken? Je droom uit laten komen, met een concreet en inspirerend plan?

Morgen lanceer ik mijn spiksplinternieuwe programma “Schrijf je Droom”. Met dit programma leer ik jou hoe jij met schrijven je droom waarheid kunt gaan maken. Concreet, praktisch, inspirerend, en ja, nu is het moment. Het gaat nu gebeuren. You’ll see.

Tot morgen!

Een gelukkige groet, Claudia

De Geluksmarathon, dag 36: Ruim je rommel op!

Het is weer een rommeltje geworden zeker, na die keer dat ik je gevraagd heb je rommel op te ruimen. Met een beetje mazzel zag het er een paar dagen netjes uit thuis, maar al snel kwam de klad er in. Voel je maar niet betrapt, ik weet precies hoe dat gaat. Ik ga je vandaag, op dag 36 van de Geluksmarathon, opnieuw vragen om je troep op te ruimen. Alleen anders dan je misschien denkt.

Rommel, troep, of zelfs chaos in je huis, is soms het gevolg van drukte, luie echtgenoten en kinderen. Soms. Vaker is het een signaal dat er iets mis is van binnen. Dat klinkt heftig, dus laat het me even uitleggen. Als jij hele dagen loopt te piekeren, bepaalde gedachten niet kunt loslaten, een idee hebt wat steeds weer naar boven komt poppen, zonder dat je er iets mee doet. Dan verlies je het overzicht. Je voelt je onrustig, down misschien zelfs. Het geeft je een verdrietig gevoel dat je de dingen in je leven niet onder controle hebt, niet ‘meistert’, als het ware.

Water naar de zee brengen

Je hebt als je je zo voelt geen energie of niet de focus om voldoende structuur en overzicht in de dagelijkse dingen aan te brengen. Je vergeet dingen, gedraagt je als een kip zonder kop en loopt constant achter de feiten aan. Gevolg; je huis is een bende. Maar voordat je de chaos in je huis kunt aanpakken, moet je eerst bij jezelf wat opruimen. Anders ben je water naar de zee aan het brengen.

Herken je dit? Is het een zooi in je huis, en lukt het je maar niet om dat beet te pakken? Misschien heb je eerst van binnen wat op te ruimen.

OPDRACHT:  Zeg sorry

Er zijn best wel wat manieren om je interne troep op te ruimen. Een aantal heb je al aangepakt de afgelopen 35 dagen. Vandaag wil ik het hebben over een van de lastigste dingen om te doen: je excuses aanbieden.

Wie heb jij pijn gedaan?

Kan het zijn dat jij wel eens iemand pijn hebt gedaan? Lang geleden, of nog niet zo ver terug? Misschien heb je voor de zomer vakantie onmogelijk veel werk bij die ene collega over de schutting gekieperd. De verjaardag van je vriendin vergeten, terwijl je weet dat zij dat heel belangrijk vind. Je moeder te lang niet gebeld, al had je dat wel beloofd (ik weet uiteraard niet waar dit voorbeeld vandaan komt…). Iemand gekwetst, door iets te zeggen wat je eigenlijk niet had moeten uitspreken.

Het kan van alles zijn. Als je iets hebt gedaan waar je spijt van hebt, maar dat niet tegen degene die het betreft hebt uitgesproken, kan dat gaan etteren. Een vaag onrustig gevoel, waarvan je op een gegeven moment niet eens meer weet waar het vandaan komt. Tot je die collega of vriendin weer tegenkomt. En acuut een knoop in je maag krijgt.

Dan is het tijd om sorry te zeggen. Ruim je shit op, en bied je excuses aan. Je hebt er wat lef voor nodig, en moet misschien even diep ademhalen, maar het levert je zo veel op.

Ik weet zeker dat je het kan.

Sorry mam. Tot vanmiddag :).

De Geluksmarathon, dag 35: De kracht van focus

Gisteravond keek ik naar Heel Holland Bakt. Ja, ik kijk daarnaar, no shame, end of story. 

Ik ben altijd het meest onder de indruk van de bakkers die met militaire precisie werken aan hun taarten, en dan aan het eind een meesterlijk kunststuk te voorschijn toveren. Wat ook nog goddelijk smaakt. Met kalmte richting de eindtijd van de opdracht geloodst. En dan heel droogkloterig reageren op de lovende reacties van de jury met: “Goh, bedankt”. Alsof je niet net het vuur uit je sloffen hebt staan klopppen en bakken, en met klotsende oksels je bouwwerk in elkaar hebt geknutseld, biddende dat het blijft staan. 

Je bedenkt het niet, maar ik was geraakt. Op enig moment zag je Ine in beeld; chaoot, vlinder, lachebek, maar helemaal de kluts kwijt en in paniek omdat het niet lukte.

Als je focust, kun je alles

Janny kwam bij haar staan. Op haar kalmste toon zegt ze; “Ine, luister even naar me. Ik zie dat je in paniek raakt, dan ga je heel druk lopen doen. Probeer even stil te staan. Focus. Als jij focust, kun je alles.”

Ine klikt weer in het gareel. Ja, ze kan het. Janny geeft haar een kus op haar bol en loopt weer verder.

Het zal je niet verbazen dat Ine bij de jurering de hemel in werd geprezen. Ze had haar focus gepakt en een prachtig bouwwerk afgeleverd. En pinkte een traantje weg. Ik deed stiekem met haar mee.

OPDRACHT:  Focus en je vindt kracht

Het is verbluffend hoe focus werkt. De hele dag zijn we bezig met het afwerken van to-do lijstjes, boodschappen die door ons hoofd dwarrelen, je Facebooktimeline die lonkt, ideeën waar je nog wat mee wilt doen. We werken het af, nemen hier een hapje, daar een slokje, maar af komt die to-do list eigenlijk nooit en ook al is hij wel af, dan voelt het nog alsof je iets vergeten bent.

Als je meer focus in je dag aanbrengt, zul je merken dat daar iets merkwaardigs uit ontstaat. Een gevoel van kracht. Efficientie. Rust. Voldoening. Alles tegelijk. Omdat je er voor koos om 1 ding tegelijk te doen.

Laatst hoorde ik iemand zeggen: je hoeft niet alles tegelijk te doen; achter elkaar is ook prima.

Breng focus aan

De opdracht voor vandaag is dan ook: breng focus aan. Neem je een idee of een taak al een tijdje mee op sleeptouw en komt het maar niet af? Dat komt waarschijnlijk omdat je je laat afleiden door allerlei andere zaken. Kies vandaag 1 taak of idee waar je je op wilt focussen. Het boeken van een vakantie, het schrijven van een rapport, het uitwerken van een idee, het uitmesten van je kasten, quality-time met de kinderen.

Leg jezelf niet op dat je tegelijkertijd nog met allemaal andere dingen bezig moet zijn. 1 ding tegelijk. Je zult zien dat dat een mooier resultaat oplevert. Efficiënter. Minder tijd kost.
Zodat je energie overhoudt en krijgt voor je volgende focuspunt.

Is alles tegelijk willen doen en niet kunnen kiezen herkenbaar voor je? Dan is dit een leuke leestip voor je.
Refuse to Choose, van Barbara Sher. Helaas alleen in het Engels, maar he, met een beetje focus ben je er zo doorheen.

Telefoon uit, Facebook uit, en go!

Een gelukkige groet, Claudia