Over mij

Claudia Verhey Studio Claver moedercoach zonder bullshit

Gut, ik had zo’n mooi leven. Leuke, knappe en slimme vent. Twee prachtige, gezonde en eigenwijze kids. Interessante, uitdagende baan, op niveau. Leuk salaris, ook. Fijn huis, auto, bakfiets, twee keer per jaar op vakantie. Easy peasy, niks aan het handje. Een leven om van te dromen. Ik weet zeker dat er mensen waren die jaloers waren op ons, op mij, want ik had het prima voor elkaar.

Ik weet het nog precies.

Het was juni 2011, en ik lag jankend vanuit een infinity pool op Gran Canaria over de zee uit te staren. Ruim 6 maanden zwanger, kotsmisselijk, strontchagrijnig, depressief. Zwanger zijn vond ik vreselijk.

Wist ik eigenlijk wel zeker of ik kinderen wilde?

Nee, eigenlijk niet. Want ik had zoveel plannen, en dromen. Mijn kind zat alleen nog maar in mijn buik, en nu fietste het al dwars door al die plannen heen. “Geniet ervan”, zei iedereen om me heen. Zou moeten lukken denk je, in een 5 sterren hotel en met je eerste op komst. Maar mooi dat dat me niet lukte. En dat was raar, want ik ben een enorme lachebek.

Ik wist pas hoe graag ik kinderen wilde toen ik ze al had.

Mijn dochter was krap een minuut oud, toen ik vanuit mijn diepe binnenste al zeker wist dat ze bij me hoorde en dat ik haar nooit meer los zou laten. Ik had je uitgelachen als je me dit voor dat moment had willen vertellen; kinderen, die zouden mijn dromen vast in de weg staan.

Dat het voorbestemd is, betekent niet dat het vanzelf gaat.

Ik probeerde alle ballen in de lucht te houden; werk, relatie, aandacht voor de kinderen, vriendinnen, huishouden. Dat ging met wisselend succes. Om de haverklap ging er iemand piepen, om een speen, een vuilnisbak die vol was, een Whatsappje schreeuwend om opvolging. Met altijd dezelfde sluitpost; ikzelf. Ik viel meestal van de agenda af.

 

Ik besloot een adempauze van mijn werk te nemen.

Om meer tijd te nemen voor mezelf en de kinderen. Het was heerlijk, maar niet minder druk. Meer tijd voor de kinderen? Check. Meer tijd voor mezelf? Nope. Nog steeds was ik sluitpost op mijn eigen begroting. Er was niemand die me opdroeg: “die anderen hebben prioriteit”. De beslissing om anderen voor te laten gaan, nam ik. Ik realiseerde me: de enige die in de weg stond van mijn droom, was ik zelf.

 

Met mijn ogen dicht en flink wat buikpijn nam ik een besluit: ik stopte met mijn baan als projectmanager. Doodeng, een gapende horizon, een gat in ons inkomen, was ik helemaal gek geworden? Maar ik voelde aan alles dat er wat moest gebeuren.

 

Mijn visie? Het gaat niet om de hoeveelheid tijd, maar om de besteding van je tijd

 

Stapje voor stapte pakte ik mijn grote liefde voor schrijven weer op. Projectmatig werkte ik mijn plannen uit, zoals ik altijd op mijn werk deed, maar dan nu voor mijn eigen droom.

Ik schreef verhalen, dromen, plannen en ideeën op, en zo werd de weg naar mijn droom steeds concreter. Bij het schrijven ging het niet alleen meer om het resultaat, maar ook om de weg ernaartoe; van de reis leer je net zo veel als van de bestemming. Het was nog steeds even druk, maar het voelde niet meer zo. Het was heerlijk om me weer in iets vast te bijten waar ik de zin van inzag. Wat van mij was. En wat door mij was ontstaan. Alle stress vloeide weg, hoe druk het ook was.

 

Het gaat er niet om hoeveel tijd je hebt, maar wat je doet in de tijd die je hebt.

Als jij ervoor kiest de juiste dingen te doen in de tijd die je hebt, dan gaat het lukken die droom waar te maken. Kijk maar naar mij: Studio Claver is daar het bewijs van.

Wist je dat:

 

  • Ik regelmatig in mijn broek schijt als ik op het punt sta iets nieuws en engs te doen.
  • Ik thuis een grote chaoot ben en alleen opruim als we een verjaardag vieren, mijn moeder komt (of Sophia).
  • Een stukje van mijn hart altijd in Friesland zal blijven, waar ik ook heen reis
  • Ik oplaad van Jochem Myer, Bruno Mars en John Legend. Oh ja, en van kijken naar Ramon Beuk ;).
  • Kwart voor zeven ‘s avonds bij ons thuis Happy dance tijd is. Justin Timberlake, K3,  Ed Sheeran, Vaiana, alles door elkaar heen 😉
  • Ik bij sommige televisieseries en films echt emotioneel incontinent ben, vooral Greys Anatomy en Forrest Gump.
  • Ik van huis uit psycholoog ben, en pas op, ik kan dus door je heen kijken! 😉
  • Als je mij een ingrediënt geeft, ik daar binnen 5 minuten 30 recepten mee heb bedacht.
  • In mijn vorige baan noemden ze mij de Excel koningin. Al hadden ze soms liever dat ik een double chocolatetaart mee nam.
  • Ik doe het liefst gek, dat is namelijk al gewoon genoeg.
  • De leukste training die ik ooit heb gegeven “Mannen met panne” was.
  • Je mij wakker kan maken voor een Tony’s Chocolonely karamel zeezout en spicy tuna rolls. Niet allebei tegelijk trouwens, ik ben gehecht aan mijn nachtrust.
  • Ik hou van grapjes, en vind dat het leven geleefd moet worden met een lach op je smoel.

 

Voel je een klik en denk jij dat ik jou kan helpen bij het in de steigers zetten van je droom? Klik dan op onderstaande button en vul je gegevens in, dan neem ik binnen 48 uur contact voor een gratis Skype-sessie.

Ik doe eens gek 😉

Tot gauw!